nawoływać

nawoływać
ndk VIIIa, \nawoływaćłuję, \nawoływaćłujesz, \nawoływaćłuj, \nawoływaćywał, \nawoływaćywany
1. «wołać długo, uporczywie, raz za razem; wydawać okrzyki; przyzywać kogoś, coś; przywoływać»

Nawoływać hop, hop!

Nawoływać psy.

2. «wzywać do czegoś, zachęcać, nakłaniać»

Nawoływać do pracy.

Nawoływać do poprawy, do skruchy.

nawoływać się «wołać wzajemnie do siebie albo na siebie; przyzywać się, skrzykiwać się»

Nawoływać się w lesie.


Słownik języka polskiego . 2013.

Игры ⚽ Поможем решить контрольную работу

Look at other dictionaries:

  • nawoływać — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk Ib, nawoływaćłuję, nawoływaćłuje, nawoływaćany {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} wołać długo, uporczywie, raz za razem; wydawać okrzyki w celu przywołania kogoś; przywoływać kogoś;… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • nawoływać się — {{/stl 13}}{{stl 7}} wołać się wzajemnie, przywoływać jeden drugiego, przyzywać się, skrzykiwać się : {{/stl 7}}{{stl 10}}Nawoływać się w lesie. Nawoływać się z daleka. {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • przez — «przyimek łączący się z rzeczownikami (lub innymi wyrazami w ich funkcji) w bierniku» 1. «będący wykładnikiem relacji przestrzennej między wykonawcą czynności a początkiem i końcem drogi ruchu lub między wykonawcą czynności a przeszkodą… …   Słownik języka polskiego

  • prostować — czyjeś ścieżki «nawoływać do dobrego, pouczać o tym, co dobre, naprawiać czyjeś błędy»: (...) biegli do niej jak do najczulszej matki, gdyż potrafiła dawać im zbawienne rady, prostować ścieżki i kształtować osobowości. T. Kwiatkowski, Panopticum …   Słownik frazeologiczny

  • głos — m IV, D. u, Ms. głossie; lm M. y 1. «dźwięk (artykułowany) wydawany przez istoty żyjące, mowa, śpiew; także wszelkie bodźce zewnętrzne oddziałujące na zmysł słuchu, brzmienie czegokolwiek» Donośny, mocny, słaby głos. Cienki, gruby głos. Dźwięczny …   Słownik języka polskiego

  • helokać — ndk I, helokaćam, helokaćasz, helokaćają, helokaćaj, helokaćał gw. «śpiewnie nawoływać się w górach, wykrzykując helo, helo» …   Słownik języka polskiego

  • hukać — ndk I, hukaćam, hukaćasz, hukaćają, hukaćał huknąć dk Va, hukaćnę, hukaćniesz, hukaćnął, hukaćnęła, hukaćnęli, hukaćnąwszy 1. «o niektórych ptakach i owadach: wydawać głuchy, przeciągły lub przerywany głos, dźwięk» Hukały sowy i puszczyki. 2.… …   Słownik języka polskiego

  • nawołująco — przysłów. od nawołujący (p. nawoływać) …   Słownik języka polskiego

  • prostować — ndk IV, prostowaćtuję, prostowaćtujesz, prostowaćtuj, prostowaćował, prostowaćowany 1. «czynić prostym, równym coś krzywego, zgiętego, nierównego itp.; nadawać czemuś prosty kierunek; wyprostowywać, wyrównywać, wygładzać» Prostować zgięty gwóźdź …   Słownik języka polskiego

  • przynaglająco — «w sposób przynaglający» Nawoływać przynaglająco kogoś …   Słownik języka polskiego

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”