bezbarwny

bezbarwny
\bezbarwnyni
1. «nie mający barwy, przezroczysty»

Bezbarwny gaz, lakier.

2. «mający mało intensywne, wyraziste barwy, robiący wrażenie szarości»

Bezbarwny tłum, bezbarwni ludzie.

Bezbarwne ubranie.

Bezbarwna ulica.

3. przen. «pozbawiony cech charakterystycznych; bez wyrazu, mdły, nijaki»

Bezbarwne postacie utworu.

Bezbarwny styl.

Bezbarwny głos.

Bezbarwne życie.

Są jacyś bezbarwni.


Słownik języka polskiego . 2013.

Игры ⚽ Поможем написать реферат

Look at other dictionaries:

  • bezbarwny — {{/stl 13}}{{stl 8}}przym. Ia, bezbarwnyni {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} niemający żadnej barwy; przezroczysty : {{/stl 7}}{{stl 10}}Bezbarwna ciecz. Bezbarwny lakier do paznokci. {{/stl 10}}{{stl 20}} {{/stl… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • węgiel — m I, D. węgielgla 1. blm «skała osadowa, organiczna, o barwie od brunatnej do czarnej, powstała (głównie w górnym karbonie, permie i trzeciorzędzie) z resztek substancji roślinnych, z domieszek produktów ich rozkładu oraz z substancji… …   Słownik języka polskiego

  • Marcin Kikut — Kikut in 2009 Personal information Full name …   Wikipedia

  • mowa — 1. (Coś) odjęło komuś mowę, (coś) odebrało komuś mowę, głos; ktoś stracił mowę, głos a) «ktoś utracił zdolność mówienia wskutek choroby, urazu itp.»: Zakochany śpiewał pod jej oknem, a że Jadzia mieszkała na dziesiątym piętrze, po dwóch występach …   Słownik frazeologiczny

  • acetylen — m IV, D. u, Ms. acetylennie, blm chem. «związek organiczny, najprostszy węglowodór nienasycony, bezbarwny, w stanie czystym bezwonny, palny gaz, stosowany w spawalnictwie oraz jako surowiec w chemicznym przemyśle organicznym» ‹łac. + gr.› …   Słownik języka polskiego

  • achromatyczny — fiz. «bezbarwny, nie zabarwiony; o układzie optycznym: nie dający rozszczepienia na barwy widmowe» Pryzmat achromatyczny. Szkła achromatyczne. ‹gr.› …   Słownik języka polskiego

  • aldehyd — m IV, D. u, Ms. aldehydydzie; lm M. y chem. aldehydy «związki organiczne zawierające w cząsteczce grupę aldehydową CHO (atom wodoru i atom tlenu związane z atomem węgla)» ∆ Aldehyd mrówkowy «związek organiczny, najprostszy aldehyd nasycony,… …   Słownik języka polskiego

  • ałunit — m IV, D. u, Ms. ałuniticie; lm M. y miner. «zasadowy siarczan glinowo potasowy, minerał bezbarwny, biały, szary lub żółtawy o szklistym połysku, używany do otrzymywania ałunu; kamień ałunowy» …   Słownik języka polskiego

  • amoniak — m III, D. u, N. amoniakkiem, blm chem. «związek azotu z wodorem, bezbarwny gaz o ostrej woni, rozpuszczalny w wodzie, występujący w przyrodzie jako produkt gnicia ciał białkowych, otrzymywany także sztucznie, używany do produkcji nawozów… …   Słownik języka polskiego

  • anglezyt — m IV, D. u, Ms. anglezytycie; lm M. y miner. «siarczan ołowiu, minerał bezbarwny lub biały, szary, brunatny, czasem czarny o diamentowym połysku; ruda ołowiu» ‹od nazwy wyspy› …   Słownik języka polskiego

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”