strawić

strawić
dk VIa, \strawićwię, \strawićwisz, straw, \strawićwił, \strawićwiony
1. «o organizmie ludzkim lub zwierzęcym: rozłożyć pobrane substancje pokarmowe na prostsze związki, które mogą być wchłaniane i przyswajane przez organizm oraz wykorzystywane w celach budulcowych i energetycznych»

Strawić pokarm, posiłek, obiad.

pot. Nie móc strawić czegoś «nie móc ścierpieć, znieść czegoś»
2. «zniszczyć, zniweczyć, pochłonąć»

Pożar strawił miasto.

Rdza strawiła metal.

Człowiek strawiony chorobą.

3. przestarz. «spędzić, przepędzić na czymś pewien czas, zużyć go na coś»

Strawić młodość na hulankach.

Strawić życie na podróżach.

Strawić lata przy maszynie.

Wakacje strawił nad pisaniem pracy.

Strawił całą noc przy kartach.


Słownik języka polskiego . 2013.

Игры ⚽ Поможем сделать НИР

Look at other dictionaries:

  • strawić — {{/stl 13}}{{stl 17}}ZOB. {{/stl 17}}{{stl 7}}trawić I {{/stl 7}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • strawić — pot. Nie móc strawić kogoś, czegoś «nie móc ścierpieć, znieść czegoś»: Nie lubił też adiutanta za jego afektowaną mowę. Nie, nie mógł go strawić! J. Wittlin, Sól. (...) tak daleko idącej demokracji nie mógł strawić (...). W. Gombrowicz,… …   Słownik frazeologiczny

  • móc — 1. pot. Jak cię mogę «byle jak, niedbale» 2. posp. Ktoś może komuś naskoczyć, nagwizdać, nadmuchać «ktoś nie jest w stanie komuś zaszkodzić lub zakazać czegoś»: (...) był mocno partyjny, tak że mogli nagwizdać nam socjalistyczni planiści, którzy… …   Słownik frazeologiczny

  • żołądek — 1. Głód, strach ściska komuś żołądek «ktoś odczuwa nieprzyjemne skurcze żołądka pod wpływem głodu lub strachu»: Buty taplały się, krok za krokiem, w lepkiej mazi. Po plecach ciekły strużki potu i deszczu. A na dodatek głód ściskał mi już żołądek …   Słownik frazeologiczny

  • młodość — ż V, DCMs. młodośćści, blm 1. «okres życia zawarty między dzieciństwem a wiekiem dojrzałym; okres, kiedy się jest młodym; młode lata, młody wiek» Beztroska, szczęśliwa, smutna, trudna młodość. Błędy, grzechy młodości. Okres, czas, lata, dni… …   Słownik języka polskiego

  • nadtrawić — dk VIa, nadtrawićwię, nadtrawićwisz, nadtrawićtraw, nadtrawićwił, nadtrawićwiony nadtrawiać ndk I, nadtrawićam, nadtrawićasz, nadtrawićają, nadtrawićaj, nadtrawićał, nadtrawićany «częściowo strawić, spowodować częściowe strawienie, nadżarcie… …   Słownik języka polskiego

  • podeżreć — dk XI, podeżrećżrę, podeżrećżresz, podeżrećżryj, podżarł, podżarty podżerać ndk I, podeżrećam, podeżrećasz, podeżrećają, podeżrećaj, podeżrećał, podeżrećany 1. tylko dk «o zwierzętach, także pospolicie o ludziach: zjeść, pożywić się; najeść się… …   Słownik języka polskiego

  • przetrawić — dk VIa, przetrawićwię, przetrawićwisz, przetrawićtraw, przetrawićwił, przetrawićwiony przetrawiać ndk I, przetrawićam, przetrawićasz, przetrawićają, przetrawićaj, przetrawićał, przetrawićany 1. «rozłożyć substancje pokarmowe na związki prostsze;… …   Słownik języka polskiego

  • strusi — przym. od struś Strusia ferma. Strusie pióra. Strusie jajo. ◊ Strusia polityka, strusie chowanie głowy w piasek «udawanie, że się nie dostrzega obiektywnie istniejących faktów; przymykanie oczu na rzeczywistość czasem nieprzyjemną» ◊ Strusi… …   Słownik języka polskiego

  • zeżreć — dk XI, zeżrećżrę, zeżrećżresz, zeżrećżryj, zżarł a. zeżarł, zżarty a. zeżarty, zżarłszy a. zeżarłszy zżerać ndk I, zeżrećam, zeżrećasz, zeżrećają, zeżrećaj, zeżrećał, zeżrećany 1. «o zwierzętach: zjeść, pożreć; rubasznie o ludziach: zjeść coś… …   Słownik języka polskiego

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”