stupajka

stupajka
m odm. jak ż III, CMs. \stupajkajce; lm MB. \stupajkaajki
przestarz. «pogardliwie o policjancie; także o każdym bezmyślnym służbiście»
‹z ros.

Słownik języka polskiego . 2013.

Игры ⚽ Поможем написать курсовую

Look at other dictionaries:

  • stupaja — m odm. jak ż I, DCMs. stupajaai; lm D. stupajaai (stupajaajów) 1. zgr. od stupajka Na rogu ulicy stał stupaja. 2. ż I środ. «stopień wyrąbywany przez taterników na oblodzonych ścianach skalnych» …   Słownik języka polskiego

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”