kołtunieć

kołtunieć
ndk III, \kołtuniećeję, \kołtuniećejesz, \kołtuniećej, \kołtuniećniał, \kołtuniećnieli
1. «o włosach: zwijać się w kołtun»
2. «o ludziach: stawać się kołtunem, obskurantem, człowiekiem ciemnym, zacofanym»

Słownik języka polskiego . 2013.

Игры ⚽ Нужно сделать НИР?

Look at other dictionaries:

  • kołtunieć — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk IIIa, kołtuniećeję, kołtuniećeje, kołtuniećniał, kołtuniećnieli {{/stl 8}}– skołtunieć {{/stl 13}}{{stl 8}}dk IIIa {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} o włosach, sierści, włóknach, kurzu… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • kołtunienie — n I rzecz. od kołtunić, kołtunieć. kołtunienie się rzecz. od kołtunić się …   Słownik języka polskiego

  • skołtunieć — {{/stl 13}}{{stl 17}}ZOB. {{/stl 17}}{{stl 7}}kołtunieć {{/stl 7}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”