zacięcie

zacięcie
I
n I
1. rzecz. od zaciąć.
2. lm D. \zacięcieęć
«rowek, szczerba, wgłębienie zrobione ostrym narzędziem»

Zacięcie na pniu drzewa.

3. pot. «wrodzona skłonność, uzdolnienie, pociąg do czegoś; predyspozycja, zamiłowanie»

Pisarz o zacięciu gawędziarskim.

Aktorka z zacięciem rewiowym.

Mieć zacięcie racjonalizatorskie.

4. pot. «werwa, zapał, swada»

Grać, pracować, tańczyć z zacięciem.

Artykuł napisany żywo, z zacięciem.

zacięcie się rzecz. od zaciąć się.
II
«z zaciętością, zaciekle, zawzięcie, nieustępliwie»

Bić się, walczyć zacięcie.


Słownik języka polskiego . 2013.

Игры ⚽ Нужно решить контрольную?

Look at other dictionaries:

  • zacięcie — I {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. n III, blm {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}}od cz. zaciąć. {{/stl 7}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}2. {{/stl 12}}{{stl 7}} wrodzona skłonność, predyspozycja, uzdolnienie do czegoś;… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • brawura — ż IV, CMs. brawuraurze, blm «lekceważenie niebezpieczeństwa, skłonność do popisywania się (zwłaszcza odwagą), ryzykanctwo; werwa, zacięcie» Atakować, walczyć z brawurą. Prowadzić auto z brawurą. ‹wł., fr.› …   Słownik języka polskiego

  • nakładka — ż III, CMs. nakładkadce; lm D. nakładkadek 1. «materiał, tworzywo nakładane w jakiejś formie na inne materiały, przedmioty itp.; przedmiot, przyrząd nakładany na coś; nasadka» Nakładka asfaltowa na szosie. Płozy sanek sportowych z nakładkami z… …   Słownik języka polskiego

  • politykierski — politykierskiscy pogard. «odnoszący się do politykiera, politykierstwa» Zacięcie politykierskie …   Słownik języka polskiego

  • swada — ż IV, CMs. swadzie, blm 1. «płynność, potoczystość w mówieniu, pisaniu; werwa, zacięcie krasomówcze, literackie» Oratorska, pisarska swada. Mówić, pisać, perorować, rozprawiać ze swadą. 2. rzad. «temperament, zapał, rozmach» Młodzieńcza swada …   Słownik języka polskiego

  • targować — ndk IV, targowaćguję, targowaćgujesz, targowaćguj, targowaćował, targowaćowany 1. «zawierać transakcje handlowe; sprzedawać, kupować, handlować» 2. pot. «mieć utarg, osiągać zysk» 3. przestarz. «pertraktować o kupno czegoś na najdogodniejszych… …   Słownik języka polskiego

  • werwa — ż IV, CMs. werwawie, blm «ożywienie, zapał, zacięcie; energia, wigor» Młodzieńcza, szalona, niewyczerpana werwa. Tancerz pełen werwy. Dyskusja, rozmowa, zabawa pełna werwy. Stracić, odzyskać, zachować werwę. Tryskać, kipieć werwą. Opowiadać,… …   Słownik języka polskiego

  • wojować — ndk IV, wojowaćjuję, wojowaćjujesz, wojowaćjuj, wojowaćował 1. pot. «toczyć spory, kłócić się, ścierać się z kimś o coś; dążyć zacięcie do przezwyciężenia czegoś, walczyć» Wojować z podpowiadaniem w szkole. Wojować z kimś o niepalenie papierosów …   Słownik języka polskiego

  • zadęcie — n I 1. rzecz. od zadąć. 2. «dźwięk wydobyty z instrumentu dętego» Zadęcie puzonu, trąbki. 3. pot. «pretensjonalne podnoszenie wartości, rangi czegoś, pokazywanie siebie lub czegoś takim, jakim się nie jest; pretensjonalność; rzadziej: zacięcie,… …   Słownik języka polskiego

  • drogo sprzedać życie [skórę] — {{/stl 13}}{{stl 7}} umrzeć, pokonawszy wielu przeciwników; zginąć, walcząc zacięcie; też: nie poddać się łatwo, bronić się do końca : {{/stl 7}}{{stl 10}}Garstka obrońców drogo sprzedała swoje życie. {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”