dojeżdżacz

dojeżdżacz
m II, DB. -a; lm M. -e, DB. -y a. -ów
przestarz. «myśliwy na koniu ścigający z ogarami lub chartami zwierzynę»

Krzyk strzelców, trąby dojeżdżaczy grzmiały ze środka puszczy. (Mickiewicz)


Słownik języka polskiego . 2013.

Игры ⚽ Нужен реферат?

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”