dychorej

dychorej
m I, D. -a a. -u; lm M. -e, D. -ów a. \dychorejei
lit. «w starożytnej wersyfikacji: stopa wierszowa złożona z dwóch chorejów»
łac. z gr.

Słownik języka polskiego . 2013.

Игры ⚽ Поможем написать курсовую

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”