miauczeć

miauczeć
[wym. miau-czeć]
ndk VIIb, \miauczećczy, miaucz, \miauczećczał - miauknąć [wym. miau-knąć] dk Va, \miauczećnie, \miauczećnij, \miauczećnął, \miauczećnęła, \miauczećnąwszy
«o kocie i niektórych zwierzętach z rodziny kotów: wydawać charakterystyczny głos, dźwięk miau»

Słownik języka polskiego . 2013.

Look at other dictionaries:

  • miauczeć — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk VIa, miauczećczę, miauczećczy, miauczećczał, miauczećczeli {{/stl 8}}– miauknąć {{/stl 13}}{{stl 8}}dk IVa, miauczećnę, miauczećnie, miauczećnij, miauczećnął, miauczećnęli {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1.… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • miauknąć — → miauczeć …   Słownik języka polskiego

  • miauczenie — [wym. miau czenie] n I rzecz. od miauczeć …   Słownik języka polskiego

  • miauknąć — {{/stl 13}}{{stl 17}}ZOB. {{/stl 17}}{{stl 7}}miauczeć {{/stl 7}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • żałośnie — {{/stl 13}}{{stl 8}}przysł., żałośnieej {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} w sposób uzewnętrzniający żal, tęsknotę, poczucie krzywdy, smutku : {{/stl 7}}{{stl 10}}Jęczeć, skarżyć się, piszczeć, skomleć, miauczeć,… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”