rozczulić

rozczulić
dk VIa, \rozczulićlę, \rozczulićlisz, \rozczulićczul, \rozczulićlił, \rozczulićlony - rozczulać ndk I, \rozczulićam, \rozczulićasz, \rozczulićają, \rozczulićaj, \rozczulićał, \rozczulićany
«wywołać u kogoś wzruszenie; rozrzewnić, roztkliwić»

Rozczulić kogoś do łez.

Rozczulający widok.

rozczulić się - rozczulać się «stać się rozczulonym; rozrzewnić się, roztkliwić się»

Rozczulić się bez powodu.

◊ Rozczulać się nad kimś (nad czymś) «przesadnie się kimś (czymś) zajmować, okazywać przesadną troskę, zainteresowanie, współczucie»

Słownik języka polskiego . 2013.

Игры ⚽ Поможем написать реферат

Look at other dictionaries:

  • rozczulić (się) — {{/stl 13}}{{stl 7}}ZOB. rozczulać (się) {{/stl 7}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • rozczulać się – rozczulić się — {{/stl 13}}{{stl 7}} odczuwać wzrastającą czułość, tkliwość, współczucie; roztkliwiać się, rozrzewniać się : {{/stl 7}}{{stl 10}}Rozczuliła się, słuchając tej historii o nieszczęśliwej miłości. Rozczulał się, wspominając swoje dzieci. {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • rozczulać — → rozczulić …   Słownik języka polskiego

  • wzruszyć — dk VIb, wzruszyćszę, wzruszyćszysz, wzrusz, wzruszyćszył, wzruszyćszony wzruszać ndk I, wzruszyćam, wzruszyćasz, wzruszyćają, wzruszyćaj, wzruszyćał, wzruszyćany 1. «wzbudzić uczucia, zwłaszcza uczucia tkliwości, czułości, wdzięczności itp.,… …   Słownik języka polskiego

  • zmiękczyć — dk VIb, zmiękczyćczę, zmiękczyćczysz, zmiękcz, zmiękczyćczył, zmiękczyćczony zmiękczać ndk I, zmiękczyćam, zmiękczyćasz, zmiękczyćają, zmiękczyćaj, zmiękczyćał, zmiękczyćany «uczynić coś miękkim, miększym; pozbawić twardości, sztywności»… …   Słownik języka polskiego

  • przemówić — 1. Przemówić komuś do ręki, do kieszeni; przemówić do czyjejś ręki, do czyjejś kieszeni «dać komuś łapówkę»: – A mówiłem! – wołał za nimi uradowany Korbal. – Mówiłem, że tylko tak, do ręki im przemówić... I. Newerly, Pamiątka. 2. Przemówić komuś… …   Słownik frazeologiczny

  • przemawiać — 1. Przemówić komuś do ręki, do kieszeni; przemówić do czyjejś ręki, do czyjejś kieszeni «dać komuś łapówkę»: – A mówiłem! – wołał za nimi uradowany Korbal. – Mówiłem, że tylko tak, do ręki im przemówić... I. Newerly, Pamiątka. 2. Przemówić komuś… …   Słownik frazeologiczny

  • serce — 1. Brać, wziąć (sobie) coś do serca «przejmować się, przejąć się czymś, silnie odczuwać, odczuć coś»: Jak będziesz tak wszystko brał sobie do serca, to wykorkujesz raz, dwa, ani się obejrzysz (...). J. Krzysztoń, Obłęd. 2. Całym sercem, z całego… …   Słownik frazeologiczny

  • rozczulająco — przysłów. od rozczulający (p. rozczulić) Spojrzeć, uśmiechnąć się rozczulająco. Zachować się rozczulająco …   Słownik języka polskiego

  • rozczulenie — n I 1. rzecz. od rozczulić. 2. blm «uczucie tkliwości, czułości wywołane przez kogoś lub przez coś; stan osoby rozczulonej; wzruszenie, rozrzewnienie» Płakać z rozczulenia. Spojrzał na nią z rozczuleniem. Na myśl o dziecku ogarnęło go rozczulenie …   Słownik języka polskiego

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”