mierzić

mierzić
[wym. mier-zić]
ndk VIa, \mierzićrżę, \mierzićrzisz, mierź, \mierzićził
«wzbudzać w kimś wstręt, odrazę, obrzydzenie, niechęć; odpychać, odstręczać, razić»

Mierziło ją niechlujstwo otoczenia.

Mierził mię swym skąpstwem.


Słownik języka polskiego . 2013.

Игры ⚽ Нужно решить контрольную?

Look at other dictionaries:

  • mierzić — {{/stl 13}}{{stl 7}}[wym. mier zić] {{/stl 7}}{{stl 8}}cz. ndk VIIb, mierzićrżę, mierzićrzi, mierź {{/stl 8}}{{stl 7}} wzbudzać w kimś nieopanowaną silną niechęć, wstręt, obrzydzenie do kogoś, czegoś; odpychać, odstręczać : {{/stl 7}}{{stl… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • мерзить — возбуждать антипатию, отвращение , укр. мерзити, ст. слав. мрьзость βδέλυγμα (Супр.), болг. мързи ме мне лень , сербохорв. мрзити, мрзи̑м ненавидеть , словен. mrziti вызывать отвращение , чеш. mrzeti, слвц. mrzеt᾽, польск. mierzic, в. луж.… …   Этимологический словарь русского языка Макса Фасмера

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”