nauczyć

nauczyć
dk VIb, \nauczyćczę, \nauczyćczysz, \nauczyćucz, \nauczyćczył, \nauczyćczony - nauczać ndk I, \nauczyćam, \nauczyćasz, \nauczyćają, \nauczyćaj, \nauczyćał, \nauczyćany
«ucząc przekazać komuś pewien zasób wiedzy, udzielić wiadomości, wyłożyć coś; wdrożyć do czegoś, przyzwyczaić, przyuczyć»

Nauczyć kogoś języka obcego.

Nauczyć kogoś pisać ortograficznie.

Nauczyć kogoś kroju.

Nauczyć kogoś myśleć logicznie.

Nauczyć psa porządku.

◊ Nauczyć kogoś moresu «zmusić kogoś do karności, do posłuszeństwa»
◊ Nauczyć kogoś rozumu «skarcić kogoś, ukarać tak, aby długo popamiętał, aby zmienił swoje postępowanie; dać komuś nauczkę, przywołać kogoś do porządku»
◊ Ja cię, ja was… nauczę (z domyślnym lub wyrażonym dopełnieniem) «wykrzyknienie wyrażające pogróżkę, zapowiedź dania komuś nauczki; ja cię, was… oduczę»
◊ Nauczony doświadczeniem «przekonany o czymś na podstawie własnego doświadczenia, taki, który wyciągnął wnioski z własnych doświadczeń życiowych»
nauczyć się «przyswoić sobie pewien zasób wiedzy, wiadomości, umiejętności, wdrożyć się, przyzwyczaić się do czegoś»

Nauczyć się grać na fortepianie.

Nauczyć się wiersza na pamięć.

Nauczyć się punktualności.

◊ Nauczyć się rozumu «nabrać rozsądku, nauczyć się właściwego postępowania»

Słownik języka polskiego . 2013.

Look at other dictionaries:

  • nauczyć — {{/stl 13}}{{stl 8}}{kogoś} {{/stl 8}}rozumu {{/stl 13}}{{stl 7}} skarcić kogoś, by zmienił swoje postępowanie na odpowiednie; dać komuś nauczkę, dotkliwie ukarać : {{/stl 7}}{{stl 10}}Już ja cię rozumu nauczę, obiboku jeden. To go nauczy rozumu …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • nauczyć — 1. pot. Ja (cię, was, ich itp.) nauczę... «wykrzyknienie wyrażające pogróżkę, zapowiedź dania komuś nauczki; ja (cię, was, ich itp.) oduczę»: (...) nie bluźnij, smarkaczu! Już ja cię nauczę! – kto ci to powiedział, kto cię herezji nauczył! E.… …   Słownik frazeologiczny

  • nauczyć się — czegoś jak pacierza zob. pacierz. Nauczyć się czegoś na blachę zob. blacha. Nauczyć się rozumu zob. rozum 9 …   Słownik frazeologiczny

  • nauczyć się [wyuczyć się] — {{/stl 13}}{{stl 8}}{czegoś} {{/stl 8}}na blachę {{/stl 13}}{{stl 7}} nauczyć się czegoś bardzo dobrze, opanować coś świetnie, doskonale : {{/stl 7}}{{stl 10}}Nauczyć się historii, biologii na blachę. {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • nauczyć (się) — {{/stl 13}}{{stl 7}}ZOB. uczyć (się) I{{/stl 7}}{{stl 17}}ZOB. {{/stl 17}}{{stl 7}}(już) ja cię [was, ich itp.] nauczę {{/stl 7}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • uczyć się – nauczyć się na — {{/stl 13}}{{stl 8}}{czyichś} {{/stl 8}}błędach {{/stl 13}}{{stl 7}} wyciągać wnioski z cudzych błędów i tym samym nie popełniać podobnych we własnym życiu, działaniu : {{/stl 7}}{{stl 10}}Ucz się na cudzych błędach, a będzie ci łatwiej w życiu.… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • uczyć się – nauczyć się rozumu — {{/stl 13}}{{stl 7}} wyciągać wnioski z własnych, wcześniej popełnionych błędów, nabierać życiowej mądrości, rozsądku : {{/stl 7}}{{stl 10}}Jeszcześ się rozumu nie nauczył?! Człowiek się uczy rozumu przez całe życie. {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • nauczać — → nauczyć …   Słownik języka polskiego

  • rozum — 1. Brać coś na rozum «zastanawiać się nad czymś, rozważać coś»: Może dlatego właśnie, że instynkt jest tak zawodny, lubimy brać wszystko na rozum. Cosm 7/1999. 2. Iść, pójść, sięgnąć, pot. skoczyć po rozum do głowy «zastanowiwszy się znaleźć na… …   Słownik frazeologiczny

  • blacha — pot. Nauczyć się czegoś, wykuć coś itp. na blachę «nauczyć się czegoś świetnie, doskonale»: Aby żołnierz mógł pełnić służbę wartowniczą musi zdać egzamin z prawa użycia broni. Jest to osiem punktów, które trzeba wykuć na blachę (...). P.… …   Słownik frazeologiczny

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”