obkuć

obkuć
dk Xa, \obkućkuję, \obkućkujesz, \obkućkuj, \obkućkuł, \obkućkuty - obkuwać ndk I, \obkućam, \obkućasz, \obkućają, \obkućaj, \obkućał, \obkućany
1. «kując odbić, odkruszyć z czegoś pewne części, nadać czemuś formę; obciosać»

Obkuć wielkie głazy.

2. uczn. «nauczyć się czegoś dobrze, zwłaszcza pamięciowo i z wysiłkiem»

Obkuć matematykę.

Obkuwać lekcje.

◊ Być obkutym «umieć coś świetnie; wyuczyć się, być dobrze przygotowanym (np. do lekcji, do egzaminu itp.
obkuć się - obkuwać się to samo, co obkuć - obkuwać w zn. 2

Obkuć się z matematyki.

Obkuwać się przed egzaminem.


Słownik języka polskiego . 2013.

Игры ⚽ Нужно решить контрольную?

Look at other dictionaries:

  • obkuwać — → obkuć …   Słownik języka polskiego

  • obryć — dk Xa, obryćryję, obryćryjesz, obryćryj, obryćrył, obryćryty uczn. «nauczyć się czegoś bardzo dobrze, zwłaszcza pamięciowo; obkuć» Obryć lekcję. Obryć historię. ◊ Być obrytym «umieć coś świetnie; wyuczyć się, być dobrze przygotowanym do lekcji,… …   Słownik języka polskiego

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”