odgonić

odgonić
dk VIa, \odgonićnię, \odgonićnisz, \odgonićgoń, \odgonićnił, \odgonićniony
odegnać dk I, \odgonićam, \odgonićasz, \odgonićają, \odgonićaj, \odgonićał, \odgonićany - odganiać ndk I, \odgonićam, \odgonićasz, \odgonićają, \odgonićaj, \odgonićał, \odgonićany
«przepędzić kogoś, coś; odpędzając nie dopuścić do czegoś»

Odganiać komary, muchy, psy.

Odgonić spod okna hałasujące dzieci.

Odegnać kogoś od drzwi.


Słownik języka polskiego . 2013.

Игры ⚽ Поможем решить контрольную работу

Look at other dictionaries:

  • odgonić — {{/stl 13}}{{stl 17}}ZOB. {{/stl 17}}{{stl 7}}odganiać {{/stl 7}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • odganiać — → odgonić …   Słownik języka polskiego

  • odganiać — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk VIIIa, odganiaćam, odganiaća, odganiaćają, odganiaćany {{/stl 8}}– odegnać {{/stl 13}}{{stl 8}}dk VIIIa, {{/stl 8}}odgonić {{/stl 13}}{{stl 8}}dk VIIb, odganiaćnię, odganiaćni, odganiaćgoń, odganiaćniony {{/stl… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • opędzić — dk VIa, opędzićdzę, opędzićdzisz, opędź, opędzićdził, opędzićdzony opędzać ndk I, opędzićam, opędzićasz, opędzićają, opędzićaj, opędzićał, opędzićany 1. «odgonić, przepędzić (zwłaszcza muchy, komary itp.), odpędzić; odganiając coś od kogoś… …   Słownik języka polskiego

  • odegnać — dk I, odegnaćgnam, odegnaćgnasz, odegnaćgnają, odegnaćgnaj, odegnaćgnał, odegnaćgnany rzad. odgonić dk VIa, odegnaćnię, odegnaćnisz, odegnaćoń, odegnaćnił, odegnaćniony odganiać ndk I, odegnaćam, odegnaćasz, odegnaćają, odegnaćaj, odegnaćał,… …   Słownik języka polskiego

  • odpędzić — dk VIa, odpędzićdzę, odpędzićdzisz, odpędzićpędź, odpędzićdził, odpędzićdzony odpędzać ndk I, odpędzićam, odpędzićasz, odpędzićają, odpędzićaj, odpędzićał, odpędzićany 1. «zmusić kogoś do usunięcia się, cofnięcia się skądś, odstąpienia od czegoś; …   Słownik języka polskiego

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”