oszczerca

oszczerca
m odm. jak ż II, DCMs. \oszczercacy; lm M. \oszczercacy, DB. \oszczercaców
«człowiek obmawiający kogoś, rzucający na kogoś oszczerstwa, kalumnie»

Słownik języka polskiego . 2013.

Игры ⚽ Нужно решить контрольную?

Look at other dictionaries:

  • oszczerca — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. mos VIIIa, lm M. oszczercacy {{/stl 8}}{{stl 7}} ten, kto rzuca na kogoś oszczerstwa; obmawia, szkaluje kogoś {{/stl 7}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • opluwacz — m II, DB. a; lm M. e, DB. y a. ów pot. «człowiek opluwający, oczerniający, szkalujący kogoś lub coś; oszczerca» …   Słownik języka polskiego

  • paszkwilant — m IV, DB. a, Ms. paszkwilantncie; lm M. paszkwilantnci, DB. ów «człowiek piszący paszkwile; oszczerca» Niebezpieczny, złośliwy paszkwilant. Uprawiać rzemiosło paszkwilanta …   Słownik języka polskiego

  • bezecny — {{/stl 13}}{{stl 8}}przym. Ia, bezecnyni, bezecnyniejszy {{/stl 8}}{{stl 7}} odznaczający się brakiem czci, honoru, szacunku; okrywający hańbą; niegodziwy, nikczemny, podły : {{/stl 7}}{{stl 10}}Miał wobec niej bezecne zamiary. Bezecny oszczerca …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”