pełgać

pełgać
ndk I, \pełgaćga, \pełgaćają, \pełgaćał
«o ogniu, płomieniu, świetle, blasku itp.: palić się, świecić nierówno i niepewnie, chybotliwie; przesuwać się nisko; chwiać się, migotać, pełzać»

Blask ognia pełgał po ścianach.

Niepewnie pełgający płomień kaganka, lampy, świecy.

przen.

Uśmiech pełgał w kącikach warg.

W oczach pełgały iskierki wesołości.


Słownik języka polskiego . 2013.

Игры ⚽ Поможем решить контрольную работу

Look at other dictionaries:

  • pełgać — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. 3. os ndk VIIIa, pełgaća, pełgaćają {{/stl 8}}{{stl 7}} o płomieniu, blasku: palić się, świecić nierówno, drgając; migotać : {{/stl 7}}{{stl 10}}Blask ogniska pełgał po twarzach siedzących wokoło ludzi. {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”