prabyt

prabyt
m IV, D. -u, Ms. \prabytycie; lm M. -y
filoz. «w ujęciu idealistycznym: byt nie mający początku, poprzedzający byt realny, rzeczywisty»

Boski prabyt.

Prabyt materii.


Słownik języka polskiego . 2013.

Игры ⚽ Поможем сделать НИР

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”