niemożność

niemożność
ż V, DCMs. \niemożnośćści, blm
«brak możności, możliwości; niemożliwość»

Niemożność porozumienia się z kimś.

Niemożność przystosowania się do czegoś.

Niemożność zastosowania, zrozumienia czegoś.


Słownik języka polskiego . 2013.

Игры ⚽ Поможем сделать НИР

Look at other dictionaries:

  • niemożność — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. ż IVa, DCMc. niemożnośćści, blm {{/stl 8}}{{stl 7}} brak możliwości, sposobności zrealizowania czegoś; brak możności : {{/stl 7}}{{stl 10}}Niemożność dogadania się ze wspólnikiem doprowadziła firmę do ruiny. {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • impotencja — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. ż IIa, blm {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} niemożność osiągnięcia przez mężczyznę erekcji, niezdolność do odbycia stosunku seksualnego : {{/stl 7}}{{stl 10}}Leczenie impotencji. {{/stl… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • niezdolność — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. ż IVa, DCMc. niezdolnośćści, blm {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} brak zdolności, łatwości zdobywania wiedzy, umiejętności : {{/stl 7}}{{stl 10}}Niezdolność uczniów. {{/stl 10}}{{stl 20}}… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • apepsja — ż I, DCMs. apepsjasji, blm med. «niemożność trawienia spowodowana niewydzielaniem się odpowiednich soków trawiennych» ‹z gr.› …   Słownik języka polskiego

  • aspermia — ż I, DCMs. aspermiamii, blm med. «brak spermy lub niemożność jej wydalania, będące zwykle następstwem różnego rodzaju schorzeń albo wad rozwojowych; stanowi jedną z przyczyn niepłodności mężczyzn» ‹z gr.› …   Słownik języka polskiego

  • bezgłos — m IV, D. u, Ms. bezgłossie, blm med. «utrata dźwięczności głosu na skutek upośledzenia czynności wiązadeł głosowych; niemożność mówienia; afonia» …   Słownik języka polskiego

  • bezmocz — m II, D. u, blm med. «niewytwarzanie się moczu na skutek schorzenia nerek lub niemożność wydalania go; anuria» …   Słownik języka polskiego

  • bezsenność — ż V, DCMs. bezsennośćści, blm «niemożność spania, zaburzenia snu charakteryzujące się utrudnionym zasypianiem lub trwałym, przedwczesnym budzeniem się» Cierpieć, skarżyć się na bezsenność. Leczyć się na bezsenność. Bezsenność dokucza komuś …   Słownik języka polskiego

  • bezsilny — bezsilnyni 1. «nie umiejący sobie z czymś poradzić, nie mogący czemuś podołać; bezradny» Bezsilny wobec losu, czyjegoś uporu, przemocy wroga. 2. «wyrażający niemożność poradzenia sobie» Bezsilny płacz. Bezsilna złość. 3. rzad. «nie mający siły… …   Słownik języka polskiego

  • dysfagia — ż I, DCMs. dysfagiagii, blm med. «trudność lub niemożność przełykania występująca na tle nerwowym lub z powodu organicznych zmian gardła i przełyku» ‹łac. + gr.› …   Słownik języka polskiego

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”