oderwać

oderwać
dk IX, \oderwaćrwę, \oderwaćrwiesz, \oderwaćrwij, \oderwaćrwał, \oderwaćrwany - odrywać ndk I, \oderwaćam, \oderwaćasz, \oderwaćają, \oderwaćaj, \oderwaćał, \oderwaćany
1. «ciągnąc lub szarpiąc odłączyć coś od jakiejś całości, urwać część czegoś; odedrzeć, oberwać»

Oderwać przybitą deskę.

Oderwać listwę od ściany.

Oderwać sobie guzik od płaszcza.

◊ Nie odrywać, nie móc oderwać od czegoś, od kogoś oczu, wzroku «patrzeć na kogoś, na coś bez przerwy, intensywnie; być kimś, czymś bardzo zafascynowanym»
2. «przerwać, zniweczyć kontakt czegoś z czymś; sprawić, że coś przestaje się stykać ze sobą»

Pić coś nie odrywając szklanki od ust.

Oderwał trąbkę od ust.

3. «odłączyć przemocą kogoś, coś od kogoś, czegoś; spowodować przerwanie stosunków między jakimiś osobami»

Oderwać napastnika od ofiary.

Oderwać syna od złego towarzystwa.

◊ Oderwać kogoś od jakiejś czynności (od pracy, od nauki, od książki itp.) «przerwać komuś jakąś czynność, zaabsorbowawszy go czymś innym»
oderwać się - odrywać się
1. «zostać oderwanym od czegoś; odpaść (zwykle z dopełnieniem w celowniku lub nieosobowo)»

Guzik mi się oderwał od palta.

Oderwało się ucho od torebki.

2. «stracić z czymś bezpośrednią styczność, bliski kontakt; odłączyć się, oddalić się od czegoś»

Samolot oderwał się od ziemi.

Oderwał się od swych rywali i wbiegł pierwszy na metę.

◊ Oderwać się od rzeczywistości, od życia, od ziemi «stracić zainteresowanie realnym działaniem, problemami związanymi z rzeczywistością; stać się marzycielem»
3. «zrobić przerwę w jakiejś czynności, przestać coś robić»

Oderwać się od pracy.

Nie móc się oderwać od nawału zajęć.

Odrywała się co chwila od czytania pilnując dziecka.

Oderwij się od wszystkiego i przyjedź.

◊ Nie móc się oderwać od czegoś, np. od książki, od słuchowiska radiowego «być czymś całkowicie zaabsorbowanym, patrzeć na coś, słuchać czegoś z wielkim zainteresowaniem»

Słownik języka polskiego . 2013.

Look at other dictionaries:

  • oderwać — Nie odrywać, nie móc oderwać od kogoś, od czegoś oczu, wzroku «nie móc przestać patrzeć na kogoś, na coś, będąc kimś, czymś zafascynowanym»: Kiedy pojawiła się na tegorocznej gali rozdania Oscarów, publiczność nie mogła oderwać od niej wzroku.… …   Słownik frazeologiczny

  • oderwać (się) — {{/stl 13}}{{stl 7}}ZOB. odrywać (się) {{/stl 7}}{{stl 17}}ZOB. {{/stl 17}}{{stl 7}}nie móc oderwać oczu {{/stl 7}}{{stl 8}}{od kogoś, od czegoś} {{/stl 8}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • oderwać się — 1. Nie móc się oderwać od czegoś «być czymś całkowicie pochłoniętym»: (...) choć nie jest to książka łatwa, nie mogłam się od niej oderwać. Wczytywałam się uważnie we fragmenty, które początkowo wydawały mi się trudne. TSt 3/2000. 2. Oderwać się… …   Słownik frazeologiczny

  • nie móc oderwać oczu — {{/stl 13}}{{stl 8}}{od kogoś, od czegoś} {{/stl 8}}{{stl 7}} być zafascynowanym widokiem kogoś lub czegoś; zachwycać się kimś, czym : {{/stl 7}}{{stl 10}}Zwiedzając muzeum Prado, nie mogłem oderwać oczu od obrazów Boscha. Monika jest tak piękna …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • odrywać się – oderwać się — {{/stl 13}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} oddzielać się, odłączać się od całości; odpadać : {{/stl 7}}{{stl 10}}Oderwała mi się falbanka, kieszeń. Podeszwa odrywa się od buta. {{/stl 10}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}2 …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • odrywać — → oderwać …   Słownik języka polskiego

  • rzeczywistość — Oderwać się od rzeczywistości zob. oderwać się 2 …   Słownik frazeologiczny

  • móc — 1. pot. Jak cię mogę «byle jak, niedbale» 2. posp. Ktoś może komuś naskoczyć, nagwizdać, nadmuchać «ktoś nie jest w stanie komuś zaszkodzić lub zakazać czegoś»: (...) był mocno partyjny, tak że mogli nagwizdać nam socjalistyczni planiści, którzy… …   Słownik frazeologiczny

  • odrywać się — 1. Nie móc się oderwać od czegoś «być czymś całkowicie pochłoniętym»: (...) choć nie jest to książka łatwa, nie mogłam się od niej oderwać. Wczytywałam się uważnie we fragmenty, które początkowo wydawały mi się trudne. TSt 3/2000. 2. Oderwać się… …   Słownik frazeologiczny

  • ziemia — 1. Chodzić, stąpać (mocno, twardo) po ziemi; trzymać się ziemi «być realistą»: Obdarzony wrażliwością dziecka, twardo chodzi po ziemi – jest konkretny, punktualny – i wbrew pozorom – nieśmiały. Przekrój 51/2000. Imponowała mi poczuciem… …   Słownik frazeologiczny

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”