odroczyć

odroczyć

Słownik języka polskiego . 2013.

Игры ⚽ Нужен реферат?

Look at other dictionaries:

  • odroczyć — {{/stl 13}}{{stl 17}}ZOB. {{/stl 17}}{{stl 7}}odraczać {{/stl 7}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • odraczać — ndk I, odraczaćam, odraczaćasz, odraczaćają, odraczaćaj, odraczaćał, odraczaćany odroczyć dk VIb, odraczaćczę, odraczaćczysz, odraczaćrocz, odraczaćczył, odraczaćczony «wstrzymywać bieg jakiejś sprawy, odkładając ją na późniejszy termin; odwlekać …   Słownik języka polskiego

  • odraczać — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk VIIIa, odraczaćam, odraczaća, odraczaćają, odraczaćany {{/stl 8}}– odroczyć {{/stl 13}}{{stl 8}}dk VIIa, odraczaćczę, odraczaćczy, odraczaćczony {{/stl 8}}{{stl 7}} przerywać ustalony tok jakiejś sprawy, przesuwając na …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • odłożyć — dk VIb, odłożyćżę, odłożyćżysz, odłożyćłóż, odłożyćżył, odłożyćżony odkładać ndk I, odłożyćam, odłożyćasz, odłożyćają, odłożyćaj, odłożyćał, odłożyćany 1. «odsunąć, położyć na bok, na stronę» Odłożyć książkę na półkę. Odłożyć ołówek, pióro.… …   Słownik języka polskiego

  • odroczenie — n I rzecz. od odroczyć …   Słownik języka polskiego

  • parlament — m IV, D. u, Ms. parlamentncie; lm M. y 1. «naczelny organ władzy państwowej, pochodzący z reguły z wyborów powszechnych, sprawujący funkcję ustawodawczą, uchwalający budżet państwa oraz przeważnie kontrolujący organy wykonawcze; obrady tego… …   Słownik języka polskiego

  • posiedzenie — n I 1. rzecz. od posiedzieć. 2. «zgromadzenie osób dla omówienia jakichś spraw; zebranie, konferencja» Posiedzenie plenarne. Posiedzenie komisji sejmowej, sądu, zarządu. Otworzyć, zamknąć, odroczyć posiedzenie. Brać udział, przewodniczyć w… …   Słownik języka polskiego

  • przewlec — dk XI, przewlecwlokę (przewlecwlekę), przewlecwleczesz, przewlecwlecz, przewlecwlókł (przewlecwlekł), przewlecwlokła (przewlecwlekła), przewlecwlekli, przewlecwleczony, przewlecwlókłszy a. przewlecwlekłszy przewlekać ndk I, przewlecam,… …   Słownik języka polskiego

  • rozprawa — ż IV, CMs. rozprawawie; lm D. rozprawaaw 1. zwykle w lm «omawianie, roztrząsanie czegoś; debata, dyskusja, obrady» Rozprawy sejmowe, parlamentarne. Toczyć długie rozprawy na jakiś temat. 2. «rozstrzygnięcie sporu, zatargu, zakończenie konfliktu,… …   Słownik języka polskiego

  • sesja — ż I, DCMs. sesjasji; lm D. sesjasji (sesjasyj) 1. «posiedzenie poświęcone określonej sprawie; narada, obrady» Sesja naukowa, sądowa. Sesja publiczna, robocza. Sesja plenarna (sejmu, parlamentu, rady narodowej). Odroczyć, zwołać, otwierać, zamykać …   Słownik języka polskiego

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”