pochlubić się

pochlubić się
dk VIa, \pochlubić siębię się, \pochlubić siębisz się, \pochlubić sięchlub się, \pochlubić siębił się
«pochwalić się, poszczycić się kimś, czymś»

Pochlubić się swoimi osiągnięciami, wynikami badań naukowych.

Nie mógł się pochlubić dziećmi.


Słownik języka polskiego . 2013.

Игры ⚽ Нужно решить контрольную?

Look at other dictionaries:

  • chlubić się — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk VIIb, chlubić siębię się, chlubić siębi się {{/stl 8}}– pochlubić się {{/stl 13}}{{stl 8}}dk VIIb {{/stl 8}}{{stl 7}} chwalić się czymś (kimś), z czego (kogo) jest się dumnym, co (kto) przynosi (w oczach innych)… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • pochwalić się — I {{/stl 13}}{{stl 23}}ZOB. {{/stl 23}}{{stl 33}}chwalić się {{/stl 33}}{{stl 20}} {{/stl 20}} {{stl 20}} {{/stl 20}}pochwalić się II {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. dk VIIb, pochwalić sięlę się, pochwalić sięli się {{/stl 8}}{{stl 7}} przedstawić coś… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • pochwalić — dk VIa, pochwalićlę, pochwalićlisz, pochwalićchwal, pochwalićlił, pochwalićlony «wyrazić uznanie, pozytywną opinię o kimś lub o czymś, udzielić pochwały» Pochwalić wzorowy porządek. Pochwalić kogoś za pilność, za punktualność. Pochwalić ucznia… …   Słownik języka polskiego

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”