udusić

udusić
dk VIa, uduszę, \udusićsisz, uduś, \udusićsił, uduszony
1. «pozbawić życia ściskając za gardło, tłumiąc oddech, hamując oddychanie; zadusić»
2. «ugotować (mięso, jarzyny itp.) na wolnym ogniu pod przykryciem, w niewielkiej ilości wody lub tłuszczu»

Udusić grzyby, mięso z cebulą.

udusić się
1. «stracić życie wskutek niemożności oddychania; ulec uduszeniu, zadusić się»

Udusić się czadem.

2. «o mięsie, jarzynach itp.: zostać uduszonym»

Słownik języka polskiego . 2013.

Look at other dictionaries:

  • udusić — I {{/stl 13}}{{stl 23}}ZOB. {{/stl 23}}{{stl 33}}dusić I {{/stl 33}}{{stl 20}} {{/stl 20}} {{stl 20}} {{/stl 20}}udusić II {{/stl 13}}{{stl 23}}ZOB. {{/stl 23}}{{stl 33}}dusić II {{/stl 33}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • udusić się — {{/stl 13}}{{stl 17}}ZOB. {{/stl 17}}{{stl 7}}dusić się I {{/stl 7}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • dusić — I {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk VIIb, duszę, dusićsi, duś, duszony {{/stl 8}}– udusić {{/stl 13}}{{stl 8}}dk VIIb {{/stl 8}}{{stl 7}}, {{/stl 7}}{{stl 22}}zadusić {{/stl 22}}{{stl 8}}dk VIIb {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • zadusić — dk VIa, zadusićduszę, zadusićsisz, zadusićduś, zadusićsił, zadusićduszony «dusząc pozbawić życia; udusić» Lis zadusił kurę. zadusić się «umrzeć z braku powietrza; udusić się» …   Słownik języka polskiego

  • dusić się — I – udusić się, zadusić się {{/stl 13}}{{stl 7}} mieć trudności z oddychaniem, co może prowadzić do śmierci; nie móc złapać oddechu : {{/stl 7}}{{stl 10}}Dusić się z braku tlenu. Udusić się w stogu siana. Zadusił się, przysypany lawiną. {{/stl… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • pieczeń — ż V, DCMs. pieczeńeni; lm M. pieczeńenie, D. pieczeńeni «mięso upieczone lub uduszone w całości» Pieczeń barania, wieprzowa, wołowa. Pieczeń z sarny. Pieczeń na zimno. Udusić pieczeń. ∆ Pieczeń rzymska «potrawa z mielonego mięsa odpowiednio… …   Słownik języka polskiego

  • udławić się — dk VIa, udławić sięwię się, udławić sięwisz się, udław się, udławić sięwił się «udusić się, zwykle z powodu zatrzymania się czegoś w gardle, niemożności przełknięcia czegoś» Udławić się ością. ◊ posp. Udław się, bodajbyś się udławił «rodzaj… …   Słownik języka polskiego

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”