załatwiać

załatwiać
ndk I, \załatwiaćam, \załatwiaćasz, \załatwiaćają, \załatwiaćaj, \załatwiaćał, \załatwiaćany - załatwić dk VIa, \załatwiaćwię, \załatwiaćwisz, \załatwiaćłatw, \załatwiaćwił, \załatwiaćwiony
1. «dokonując starań, zabiegów doprowadzać coś do skutku, do końca»

Załatwiać formalności, sprawy urzędowe, korespondencję.

Załatwiać interesy, sprawunki, zakupy.

pot. Załatwić coś od ręki «załatwić coś szybko, natychmiast»
◊ Załatwiać (swoją, naturalną) potrzebę «oddawać mocz lub kał, wypróżniać się»
2. «wykonywać zlecenie, spełniać prośbę interesanta, klienta; obsługiwać kogoś w sklepie, w urzędzie itp.»

Załatwiać interesantów, klientów, pacjentów.

3. zwykle dk, pot. «uczynić kogoś (zwykle niewygodnego) nieszkodliwym, pozbawić kogoś możliwości działania, rozprawić się z kimś; posp. zabić»

Trzeba tego zdrajcę załatwić.

załatwiać się - załatwić się
1. pot. «kończyć, likwidować coś, pozbywać się czegoś»

Załatwić się z jakąś robotą.

No, wreszcie załatwiłam się ze sprzątaniem.

2. pot. «rozprawiać się z kimś, unieszkodliwiać kogoś»

Jeszcze się z tobą załatwię.

3. pot. «oddawać mocz lub kał, wypróżniać się»

Słownik języka polskiego . 2013.

Игры ⚽ Нужно сделать НИР?

Look at other dictionaries:

  • załatwiać — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk VIIIa, załatwiaćam, załatwiaća, załatwiaćają, załatwiaćany {{/stl 8}}– załatwić {{/stl 13}}{{stl 8}}dk VIIb, załatwiaćwię, załatwiaćwi, załatwiaćwiony {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}}… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • załatwiać — (swoją, naturalną) potrzebę zob. potrzeba 1. Załatwić kogoś na cacy, na szaro zob. zrobić 14. Załatwić z kimś rachunki zob. rachunek 3 …   Słownik frazeologiczny

  • załatwiać się – załatwić się — {{/stl 13}}{{stl 8}}pot. {{/stl 8}}{{stl 7}} oddawać mocz lub kał {{/stl 7}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • załatwić — Załatwiać (swoją, naturalną) potrzebę zob. potrzeba 1. Załatwić kogoś na cacy, na szaro zob. zrobić 14. Załatwić z kimś rachunki zob. rachunek 3 …   Słownik frazeologiczny

  • czynić — Mieć z kimś, z czymś do czynienia a) «mieć z kimś kontakty, stykać się z kimś, z czymś; załatwiać z kimś sprawy»: W latach osiemdziesiątych mieliśmy do czynienia ze spontanicznym powstawaniem wielu ruchów ekologicznych. S. Kozłowski, Ekorozwój.… …   Słownik frazeologiczny

  • potrzeba — 1. euf. Chodzić, iść, pójść, wyjść itp. za (swoją, własną) potrzebą; załatwiać (swoją, naturalną) potrzebę «chodzić, pójść, wyjść itp., żeby oddać mocz lub kał; oddawać mocz lub kał»: – Wychodzę za własną potrzebą, zaraz wrócę – powiedziałem do… …   Słownik frazeologiczny

  • robić — 1. Mieć co robić «mieć dużo zajęć, obowiązków»: (...) odbiorców przesyłek i przekazów pocztowych jest bez liku – listonosze mają co robić. SN 14/01/1999. 2. Nic sobie nie robić, niewiele sobie robić z kogoś, z czegoś «lekceważyć kogoś, coś»:… …   Słownik frazeologiczny

  • swój — 1. Dobić, dopiąć, przestarz. dokazać swego «osiągnąć zamierzony cel, pokonując trudności»: Moim marzeniem jest zobaczenie Nowej Zelandii i myślę, że uda mi się kiedyś dopiąć swego. Eurost 7/2000. 2. Dostać za swoje «zostać ukaranym, ponieść… …   Słownik frazeologiczny

  • bezdusznie — bezdusznieej przysłów. od bezduszny Postępować bezdusznie. Bezdusznie załatwiać klientów …   Słownik języka polskiego

  • boczek — m III, D. boczekczku, N. boczekczkiem; lm M. boczekczki 1. zdr. od bok w zn. 1 Ułożyć dziecko na boczku. 2. «mięso z boku wieprza, dolna część półtuszy wieprzowej» Boczek gotowany, wędzony. Plasterki boczku. Jajecznica na boczku. 3. pot. tylko w… …   Słownik języka polskiego

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”