werwa

werwa
ż IV, CMs. \werwawie, blm
«ożywienie, zapał, zacięcie; energia, wigor»

Młodzieńcza, szalona, niewyczerpana werwa.

Tancerz pełen werwy.

Dyskusja, rozmowa, zabawa pełna werwy.

Stracić, odzyskać, zachować werwę.

Tryskać, kipieć werwą.

Opowiadać, śpiewać, grać, pracować z werwą.

fr.

Słownik języka polskiego . 2013.

Игры ⚽ Поможем написать реферат

Look at other dictionaries:

  • werwa — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. ż Ia, CMc. werwawie, blm {{/stl 8}}{{stl 7}} zapał, energia, wigor, animusz, temperament : {{/stl 7}}{{stl 10}}Ogromna, niezwykła, młodzieńcza werwa. Ktoś pełen werwy. Mówić, pisać, grać, tańczyć z werwą. Odzyskać, stracić …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • rżnąć — a. rznąć ndk Va, rżnąćnę, rżnąćniesz, rżnąćnij, rżnąćnął, rżnąćnęła, rżnąćnęli, rżnąćnięty 1. «ciąć, krajać, przecinać, piłować» Rżnąć drzewo, sieczkę. 2. «wyrzynać ozdoby, ryć, rzeźbić, szlifować, grawerować» Rżnąć (wzór, rysunek) w drewnie,… …   Słownik języka polskiego

  • czad — 1. pot. Dać czadu «zacząć grać głośno, z werwą»: Muzycy, bez żadnego uprzedzenia (...) dali nagle przepotwornego czadu. Ryknął przeraźliwy klaster, kakofoniczny akord wszystkich instrumentów. P. Krawczyk, Plamka. 2. pot. Więcej czadu «zachęta do… …   Słownik frazeologiczny

  • nerw — Robić coś z nerwem «robić coś z temperamentem, z werwą»: Ten optymizm, radość życia zadecydują o Twoim nowym wizerunku w pracy i skuteczności działania. Podobnie z nerwem weźmiesz się do finansów. TSt 9/1999 …   Słownik frazeologiczny

  • para — I. 1. Iść, ruszyć, pędzić itp. pełną, całą parą «iść, ruszyć, pędzić itp. z największą możliwą szybkością»: Okręt „Maurytania” szedł pełną parą ze zgaszonymi ogniami. B. Jasieński, Palę. Droga w świetle dziennym nie wydawała się taka zła, ruszyli …   Słownik frazeologiczny

  • animusz — m II, D. u, blm «werwa, zapał, odwaga» Ktoś pełen animuszu. Dodać sobie, nabrać animuszu, nie tracić animuszu. ‹z łac.› …   Słownik języka polskiego

  • bigiel — m I tylko w wyrażeniu pot.: Z biglem «z werwą, z zapałem» Orkiestra grała z biglem. Dziewczyna z biglem. ‹niem.› …   Słownik języka polskiego

  • brawura — ż IV, CMs. brawuraurze, blm «lekceważenie niebezpieczeństwa, skłonność do popisywania się (zwłaszcza odwagą), ryzykanctwo; werwa, zacięcie» Atakować, walczyć z brawurą. Prowadzić auto z brawurą. ‹wł., fr.› …   Słownik języka polskiego

  • ciąć — ndk Xc, tnę, tniesz, tnij, ciął, cięła, cięli, cięty 1. «dzielić jednolitą całość na części, oddzielać coś od jednolitej całości, np. ostrym narzędziem; krajać, ścinać, rozcinać, wycinać» Ciąć materiał nożyczkami. Ciąć bandaż w kawałki, na… …   Słownik języka polskiego

  • deklamować — ndk IV, deklamowaćmuję, deklamowaćmujesz, deklamowaćmuj, deklamowaćował, deklamowaćowany 1. «wygłaszać w sposób artystyczny utwór literacki; recytować» Deklamować z uczuciem, z werwą swoje utwory. Deklamować po aktorsku. 2. «mówić w sposób… …   Słownik języka polskiego

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”