dachówka

dachówka
ż III, CMs. \dachówkawce; lm D. \dachówkawek
«płytka wypalana z gliny lub wykonana z innych materiałów (np. z cementu, szkła) o różnym kształcie i wymiarach, stosowana do pokrywania dachów; także w znaczeniu zbiorowym»

Dachówka płaska, wklęsła, żłobkowana.

Domy kryte czerwoną dachówką.

∆ Dachówka zwyczajna a. dachówka karpiówka «dachówka ceramiczna płaska, w formie płytki z piętką»
∆ Dachówka holenderska «dachówka ceramiczna mająca w przekroju poprzecznym kształt leżącej litery S; esówka, holenderka»

Słownik języka polskiego . 2013.

Игры ⚽ Поможем решить контрольную работу

Look at other dictionaries:

  • dachówka — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. ż Ib, CMc. dachówkawce; lm D. dachówkawek {{/stl 8}}{{stl 7}} płytka z wypalanej gliny, szkła, cementu i in. materiałów, najczęściej prostokątna, rzadziej o innych kształtach, służąca do pokrywania dachów : {{/stl 7}}{{stl …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • holenderka — ż III, CMs. holenderkarce; lm D. holenderkarek 1. Holenderka «kobieta narodowości holenderskiej» 2. «krowa rasy holenderskiej» 3. zwykle w lm «rodzaj łyżew» 4. bud. «dachówka ceramiczna o przekroju w kształcie leżącej litery S; esówka, dachówka… …   Słownik języka polskiego

  • karpiówka — ż III, CMs. karpiówkawce; lm D. karpiówkawek bud. «płaska dachówka cementowa podobna kształtem do łuski karpia (mająca jedną krawędź łukowatą); dachówka zwyczajna» Karpiówka podwójna, żłobkowana …   Słownik języka polskiego

  • pobić — dk Xa, pobićbiję, pobićbijesz, pobićbij, pobićbił, pobićbity pobijać ndk I, pobićam, pobićasz, pobićają, pobićaj, pobićał, pobićany 1. «bijąc, uderzając w coś wtłoczyć, wcisnąć, wepchnąć głębiej uderzany przedmiot» Pobić czop, gwóźdź, klin, kołek …   Słownik języka polskiego

  • Черепица — Штучный кровельный материал из обожженной глины, металла или пластика. Источник: Словарь архитектурно строительных терминов штучное керамическое или цементно песчаное изделие, служащее кровельным материалом (Болгарский язык; Български) керемида… …   Строительный словарь

  • czerwony — czerwonyni, czerwonywieńszy 1. «będący koloru pierwszego pasma tęczy, koloru krwi; zarumieniony» Czerwona barwa. Czerwony blask. Czerwona cegła, dachówka. Czerwony atrament, ołówek. Czerwone korale. Czerwone maki, goździki. Czerwony od ognia …   Słownik języka polskiego

  • dach — m III, D. u; lm M. y «konstrukcja osłaniająca od góry budowlę lub teren przed opadami atmosferycznymi, górna część jakiegoś pojazdu, wierzchnia część osłoniętego wnętrza» Dach jednospadowy, dwuspadowy, czterospadowy, łamany, płaski, stromy. Dach… …   Słownik języka polskiego

  • dachówkowy — przym. od dachówka Surowiec dachówkowy. Pokrycie dachówkowe …   Słownik języka polskiego

  • esówka — ż III, CMs. esówkawce; lm D. esówkawek 1. bud. «dachówka wypalana z gliny, o przekroju w kształcie litery S; holenderka» 2. techn. «narzędzie formierskie w kształcie litery S do wygładzania formy i usuwania z niej drobnych części materiału… …   Słownik języka polskiego

  • falować — ndk IV, falowaćluje, falowaćował, falowaćowany 1. «o wodzie: poruszać się wznosząc fale; powodować fale» Morze faluje. Wiatr lekko faluje powierzchnię jeziora. 2. «wznosić się i opadać; kołysać się, drgać» Kurtyna lekko falowała. Chorągiew faluje …   Słownik języka polskiego

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”