przypuszczać

przypuszczać
ndk I, \przypuszczaćam, \przypuszczaćasz, \przypuszczaćają, \przypuszczaćaj, \przypuszczaćał, \przypuszczaćany - przypuścić dk VIa, \przypuszczaćpuszczę, \przypuszczaćpuścisz, \przypuszczaćpuść, \przypuszczaćcił, \przypuszczaćpuszczony
1. «pozwalać komuś, czemuś podchodzić, przybliżać się do siebie; dopuszczać do siebie»

Przypuścić niedźwiedzia na strzał.

Nie przypuszczać nikogo do siebie.

Przypuścić wojsko nieprzyjacielskie na jak najbliższą odległość.

Przypuszczać atak, szturm itp. «zaczynać atakować, szturmować»
Przypuszczać coś sobie do głowy «dawać się opanować jakiejś myśli lub jakimś myślom, przejmować się czymś; brać sobie coś do serca»
2. zwykle ndk «snuć domysły na podstawie jakichś danych, mniemać, uważać, nie mając pewności»

Przypuszczam, że to pomyłka.

Trafił gorzej, niż przypuszczał.

Stan chorego ciężki - przypuszcza się zapalenie płuc.

jęz. Tryb przypuszczający «tryb wyrażający niepewność i warunkowość akcji czasownika; składa się z imiesłowu czasu przeszłego i partykuły by, przybierającej końcówki osobowe; tryb warunkowy»
Przypuśćmy (że)… «załóżmy, że…, postawmy hipotezę; na przykład»

Słownik języka polskiego . 2013.

Игры ⚽ Поможем сделать НИР

Look at other dictionaries:

  • przypuszczać — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk VIIIa, przypuszczaćam, przypuszczaća, przypuszczaćają, przypuszczaćany {{/stl 8}}– przypuścić {{/stl 13}}{{stl 8}}dk VIIb, przypuszczaćpuszczę, przypuszczaćci, przypuszczaćpuść, przypuszczaćpuszczony {{/stl 8}}{{stl… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • przypuścić — → przypuszczać …   Słownik języka polskiego

  • myśleć — ndk VIIa, myślećlę, myślećlisz, myśl, myślećlał, myślećleli 1. «uświadamiać sobie związki, zależności między rzeczami, zjawiskami; poznawać, usiłować rozumieć, rozumować, sądzić, przypuszczać, mniemać; snuć rozważania, zastanawiać się, namyślać… …   Słownik języka polskiego

  • podejrzewać — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk VIIIa, podejrzewaćam, podejrzewaća, podejrzewaćają, podejrzewaćany {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} opierając się na jakichś przesłankach, obwiniać kogoś o coś, przypuszczać, że ktoś… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • świat — 1. Błagać, prosić na wszystko w świecie «usilnie, natarczywie prosić o coś» 2. Być komuś, stać się dla kogoś całym światem; przesłonić komuś (cały) świat «być, stać się jedynym przedmiotem czyichś zainteresowań, uczuć»: (...) Nie wie kiedy i… …   Słownik frazeologiczny

  • antycypować — ndk IV, antycypowaćpuję, antycypowaćpujesz, antycypowaćpuj, antycypowaćował, antycypowaćowany 1. «uprzedzać, przewidywać, przypuszczać, przedwcześnie wykonywać» 2. filoz. «przyjmować jakiś pogląd z góry, nie licząc się z doświadczeniem;… …   Słownik języka polskiego

  • dopuścić — dk VIa, dopuścićpuszczę, dopuścićcisz, dopuścićpuść, dopuścićcił, dopuścićpuszczony dopuszczać ndk I, dopuścićam, dopuścićasz, dopuścićają, dopuścićaj, dopuścićał, dopuścićany 1. «pozwolić zbliżyć się, dać przystęp do kogoś, czegoś (często z… …   Słownik języka polskiego

  • liczyć — ndk VIb, liczyćczę, liczyćczysz, licz, liczyćczył, liczyćczony 1. «wykonywać działania arytmetyczne, rachować; wymieniać liczby w kolejności» Liczyć dobrze, szybko. Liczyć do dwudziestu. 2. «obliczać coś, dodając do siebie poszczególne jednostki; …   Słownik języka polskiego

  • mniemać — ndk I, mniemaćam, mniemaćasz, mniemaćają, mniemaćaj, mniemaćał książk. «uważać, sądzić, przypuszczać; być zdania, że…» Mniemać coś o kimś, o czymś. Mniemać, że coś się stanie …   Słownik języka polskiego

  • podejrzewać — ndk I, podejrzewaćam, podejrzewaćasz, podejrzewaćają, podejrzewaćaj, podejrzewaćał, podejrzewaćany 1. «posądzać kogoś o coś» Podejrzewać kogoś o kradzież, o niecne zamiary. Podejrzewam fałsz w twoich słowach. 2. «przypuszczać coś» Lekarz… …   Słownik języka polskiego

Share the article and excerpts

Direct link
https://polish.en-academic.com/51112/przypuszcza%C4%87 Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”